كند ، به اجماع اماميه ، محكوم به ارتداد است . نزد مذهب اماميه ، ظواهر قرآن از رساترين حجت‌هاى الهى و محكم‌ترين دلايل به شمار مىرود تا چه رسد به بواطن و مفاهيم آن . به همين جهت است كه مىبينيم ايشان ظواهر احاديث را - به صرف مخالفت با قرآن - به ديوار مىزنند و به مفاد آنها وقعى نمىنهند هرچند از حيث سند صحيح باشند . شماييد و اين كتب حديث ، فقه و اصول اماميه كه از آراء صريح در بطلان تحريف لبريز است ؛ بنابراين قرآن حكيم كه - به حكم خود - به هيچ روى باطل در آن راه ندارد ، همان كتاب است كه بين الدفتين و در دسترس مردم است . نه حرفى بر آن فزونى يافته ، و نه حرفى از آن كاستى گرفته است ؛ نه كلمه‌اى به جاى كلمه ديگر نشسته است و نه حرفى به جاى حرفى ديگر . هر حرف از حروف آن در هر نسلى - تا دوره وحى و نبوت - به تواتر و سينه به سينه نقل شده است » . « 1 » همو در اجوبه مسايل جار اللّه چنين آورده است : « از اين عقيده ( قول به تحريف ) به خدا پناه مىبريم و برائت و بيزارى خود را از اين جهل در نزد خدا اعلام مىداريم . هركس اين عقيده را به ما نسبت دهد ، بىترديد يا از مذهب ما بىاطلاع است يا اهل افترا و تهمت است و بر ما تهمت مىبندد ؛ زيرا قرآن كريم با تمامى آيات و كلمات و حروف و حركات و سكنات آن - بىآنكه هيچكس ، جز انسان غرض‌ورز در آن ترديد كند - از طريق ما و به تواتر قطعى از ائمه عليهم السّلام روايت شده است و ائمه نيز آن را از جدشان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و او از جانب خداوند بيان كرده است . اين نيز مطلبى است كه جاى هيچ شك و شبهه‌اى در آن نيست » . « 2 » 18 . گفتار سيد محسن امين عاملى ( م 1371 ) . ايشان در رد ابن حزم و پيروانش نظير صادق رافعى كه بىپروا نسبت تحريف به شيعه داده‌اند ، مىگويد : « هيچكس از اماميه در گذشته و حال نگفته است چيزى در قرآن - كم يا زياد - افزوده شده ؛ چه رسد به اينكه تحريف ، عقيده تمام اماميه باشد ؛ بلكه به‌عكس ، ايشان بالاتفاق بر عدم تحريف - به زيادى - در قرآن تأكيد دارند و دسته‌اى از محققان اماميه كه

--> ( 1 ) . الفصول المهمه ، ص 165 . ( 2 ) . اجوبة مسائل جار اللّه ، ص 28 .